Wanneer je kijkt naar het aantal krijgers en soldaten dat deelnam aan de “Battle of the Rosebud” dan kan je spreken over één van de grootste veldslagen tijden de “Indian Wars”

In het voorjaar van 1876, trok het Amerikaanse leger naar het leefgebied van de Lakota en Cheyenne. De stammen waren niet ingegaan op het ultimatum, van de VS. om terug te keren naar hun reservaten in de Dakota’s en Nebraska, nadat de onderhandelingen over het verkrijgen van de Black Hills, tussen de Sioux en de VS, waren mislukt .

Generaal Crook trok met 1050 soldaten en 260 Crow en Shoshone verkenners naar het noorden, naar de Rosebud vallei. De scouts van de generaal maakten al snel melding van een grote concentratie van Lakota en Cheyenne. Crook stond aan het bevel van één van de drie colonnes die op pad waren gestuurd om de Lakota en Cheyenne te verjagen.

Op 17 juni viel een vergelijkbaar aantal krijgers onder leiding van Crazy Horse, het legertje van Crook aan langs de Rosebud Creek. Er werd dapper gevochten aan beide zijden, waaronder die van een Cheyenne meisje die haar broer redde, toen zijn paard onder hem vandaan geschoten was. Na zes uur strijd en veel kogels, trokken de Cheyenne en Lakota zich terug, de dappere krijgers hadden de soldaten van Crook tot een stilstand gedwongen. Er vielen 10 doden en 21 gewonden onder de mannen van Crook( andere bronnen spreken van 56 gewonden en 28 doden, wat veel aannemelijker is) en de Indianen leden vergelijkbare verliezen. Crook claimde de overwinning omdat de Indianen uit het gebied waren getrokken maar in feite was het een lege claim van de generaal. Het was hoogstens een impasse en Crook’s zwaar getroffen leger trok zich terug naar zijn basiskamp bij Goose Creek in de buurt van het huidige Sheridan, Wyoming. Nu was één van de drie legers voor zeker drie maanden uitgeschakeld door de indianen.

Sommige historici beweren dat het dit gevecht was wat de weg effende voor de overwinning die de Indianen behaalden tijdens de “Slag om de Little Bighorn” acht dagen later en 30 kilometer verderop. In ieder geval krijgt Crook later gedeeltelijk de schuld van de ondergang die Custer leed bij Little Bighorn. Logischer is het echter dat de overwinning, geclaimd door de Cheyenne en Sioux, hen een dusdanige boost gaven dat ze de strijd bij de Little Bighorn daardoor wonnen.
Andere geleerden beweren achter dat Crook lang niet genoeg voorraden bij zich had om deel te nemen aan de latere strijd en zijn koers had zullen veranderen de volgende dag. Daarnaast had Crook, generaal Terry de commandant van Custer, nooit bijtijds kunnen waarschuwen, zodat hij Custer had kunnen bijstaan.

Door de historici en de huidige indianen wordt de slag bij Rosebud in ieder geval gezien als een positieve wending in de vrijheidsstrijd van de indianen op de Plains.
Voor De Crow en Shoshone verkenners lag het echter anders, voor hen was het hun strijd tegen de Lakota en Cheyenne, die hun land binnentrokken en hun levenswijzen bedreigden en naar het lijkt waren het ook die Indianen die Crook steunde, die ervoor gezorgd hebben dat Crook niet helemaal overlopen werd door de Lakota en Cheyenne.