De Tijdslijn Van de stammen van de Noordelijke Plains
| Voor 1795 | Er vindt handel plaats tussen de Sioux en Franse en Spaanse handelaren uit St. Louis. |
| 1800 | Begin 18de eeuw De Sioux domineren de noordelijke plains, een gebied inclusief het grootste deel van de Dakota, noord Nebraska, oost Wyoming en zuidoost Montana |
| 1803 | De VS nemen het gebied Louisiana over van Frankrijk. Het gevolg hiervan is dat er steeds meer kolonisten naar het westen trekken en het aantal bizons sterk afneemt, een dier dat centraal staat in het leven van de Sioux. |
| 1804 | De Sioux Ontmoetten de expeditie van Lewis en Clark |
| 1831 | Sitting Bull word geboren in het huidige Zuid Dakota. |
| 1834 | De Oglala organiseren zich. Een groot deel van de Oglala volgen Bull Bear en deel volgt Smoke. Dit was een verandering omdat voorheen de Oglala verdeelt waren in vele bands met diverse leiders met meer of minder invloed. De omgeving van Bear Butte in West Zuid Dakota werd het geografische hart van hun wereld. |
| 1849 | De regering van de VS verkrijgt Fort Laramie van de American Fur Compagnie |
| 1851 | Een serie verdragen wordt getekend in Fort Laramie met de Lakota, Cheyenne, Arapaho en andere stammen. In de verdragen legt men vast welk gebied tot welke stam behoort en garanderen de stammen een veilige doortocht door de gebieden. De omvang van het gebied van de Lakota is ook goed beschreven. Zo begon de intocht van mijnwerkers en wagen treinen via de Oregon en later Bozeman Trails. In het begin trokken er nog maar weinigen het gebied door, maar dit werden er meer met het eindigen van de Burger oorlog |
| 1854 | Er word een wet aangenomen waarin is vastgelegd dat er langs de Mississippi rivier een reservaat komt. Het gebied zou lopen door wat nu is zuid Dakota west Minnesota, Iowa, en noord Dakota. Dit gebied was in principe gereserveerd voor de komst van de Sisseton, Wahpeton, Mdewakanton en Wahpekute bands. Er beginnen zich echter problemen te ontwikkelen tussen de Amerikaanse regering, de blanke kolonisten en de Santee. Dit leidde tot een hoogtepunt in 1862, met als gevolg dat de vier bovengenoemde bands meededen bij een opstand in Minnesota. Om deze reden nam het congres een nieuwe wel aan op 16 februari 1863, waarin alle eerder gemaakte afspraken, met de Sioux, geannuleerd worden. Al het land en eigendommen binnen de staat Minnesota werd door de VS regering in beslag genomen. Door deze wet was het verwijderen van de Santee uit Minnesota begonnen |
| 1855 3 september |
Kolonel William Harnet roeit samen met 1300 soldaten een heel dorp van de Brulé uit. Dit was een vergeldingsactie voor de dood van 30 soldaten. Deze waren omgekomen na een vergeldingactie van de Sioux, nadat de soldaten een Brulé Chief hadden gedood( Conquering Bear) |
| 1862 | De Homestead Act, een golf van kolonisten trekt het gebied van de Indianen binnen |
| 1862 | Inmiddels was het midden van de zomer van 1862 aangebroken (augustus) en nog steeds kwamen de Amerikanen hun afspraken met betrekking tot de levering van voedsel en materialen niet na. Ja, er werd wel voedsel afgeleverd, maar dit werd door de tussenhandelaren of doorverkocht of aan de indianen verkocht voor veel te hoge prijzen. De materialen die geleverd zouden worden, zodat de Santee op een normale wijze landbouw zouden bedrijven, kwamen echter nooit bij hen aan. Ook klaagden de Santee over de illegale stokerijen die drank aan hun mensen verkochten en deze drank zorgde er ook voor dat de blanken hun handjes niet thuis konden houden en de Santee vrouwen lastig bleven vallen. Echter, deze klachten werden door de Amerikaanse regering niet serieus genomen. Langzaamaan begon het erop te lijken dat de Santee van de honger zouden omkomen en Chief Little Crow besloot bij de indiaanse Agent aan te kloppen voor voedsel. Bij hem kreeg hij echter geen gehoor. Toen probeerde hij bij de handelaren op credit voedsel te kopen, maar deze gaven als antwoord” als je honger hebt eet je maar gras” Zo kon het gebeuren dat 3 jonge Santee krijgers, die terug kwamen van een mislukte jachttocht, onderweg bij een boerderij gelegen bij het plaatje Acton in de vallei van de Minnesota rivier, een aantal eieren stalen. In de eerste instantie begon deze diefstal met het elkaar uitdagen, maar op een gegeven moment sloeg het om in “durf jij hen te doodden”. Toen de dapperheidtest was afgelopen hadden de indianen 3 blanke mannen en twee vrouwen vermoord. Dit incident werd door de andere kolonisten hoog opgenomen en het incident liep uiteindelijk uit in de Sioux opstand van 1862. Na het incident haasten een aantal stamhoofden zich naar Little Crow om hem te vragen hen te leidden in de op handen zijnde oorlog. Little Crow stemde toe maar benadrukte bij ieder stamhoofd dat de uitkomst van de oorlog niet te voorspellen was en dat een overwinning onzeker was. Tijdens de vier weken die volgenden trokken met name de jonge Sioux ten strijden tegen de kolonisten, soms vonden er grote veldslagen plaats, andere keren waren het de Sioux die de kolonisten onverwachts overvielen. De Sioux gingen tekeer langs de gehele Minnesota rivier. Vele honderden blanken kwamen om en circa 30.000 kolonisten zochten bescherming bij fort Ridgley. Little Crow raakte gewond bij een aanval op het fort en gaf het bevel over de krijgers aan Chief Mankato. Tijdens de slag bij of Wood Lake sloeg het noodlot toe, Chief Mankato word gedood door een kanonskogel, die hij volgens anderen weigerde te ontwijken en zijn krijgers worden gevangengenomen door federale troepen. Ongeveer 1800 gevangen genomen Sioux worden naar fort Snelling gebracht, alwaar zij worden opgesloten binnen een houten omheining met weinig voedsel en bijna geen onderdak tegen de komende winter. Zij kregen dus niet de door Kolonel Henry Sibley beloofde eerlijke en goede behandeling. In het fort zelf werden er ondertussen rechtszaken gehouden en werden er meer als 300 krijgers veroordeeld tot de dood. Ondertussen wordt president Lincoln in Washington belaagt door zijn militaire adviseurs en de pers, die erop aandringen de vonnissen snel uit te voeren. Er was maar een eenzame stem die opriep tot clementie, dit was de stem van Bisschop Henry Whipple, die al jaren voor de zaak van de Sioux streed. President Lincoln hoorde de roep van de Bisschop echter wel en besloot alle veroordelingen op te schorten op die van 39 krijgers na. Terwijl de zon opkwam op 26 december, 1862,begonnen de 39 veroordeelden hun stervenslied te zingen, ze zongen door terwijl het schavot gebouwd werd en de witte kappen over hun hoofd werden getrokken. Toen het valluik onder hen viel, was er sprake van de grootste massaveroordeling die er ooit werd uitgevoerd in de geschiedenis van de VS. Little crow maakte geen deel uit van de veroordeelden, maar hij werd 5 maanden later doodgeschoten door een boer terwijl hij bij de boerderij bessen aan het plukken was. Deze boer ontving een beloning van $500 voor het doodden van de Chief. |
| 1864 | Na de tragische gebeurtenissen tussen 1862 en 1864 vonden de Sioux dat er genoeg bloed gevloeid had en besloten ze te gaan werken aan een vreedzame band tussen hen en hun blanke buren. Een groep Sioux zocht onderdak in canada en vroeg hulp aan de Engelsen, hun voormalige bondgenoten tijdens de dagen van Koning George 3. Met tegenzin , stelde de Hudson Bay Compagnie, land beschikbaar voor de vluchtelingen, dit stuk land was gelegen bij Fort Garry in Manitoba. Sommige van de Canadezen vreesden een herhaling van het gene dat in Minnesota gebeurd was, maar de Sioux hielden zich rustig en bemoeiden zich alleen met het stropen, jagen en landbouwen. Zelfs tijdens de metis opstand van 1869 bleven zij neutraal |
| 1864 29 November |
Massacre at Sand Creek. Kolonel Chivington leidt een leger van soldaten en vrijwilligers naar het kamp van Black Kettle bij Sand Creek met als doel het doodden van een groep vreedzame Indianen |
| 1864 14 april |
President Lincoln wordt vermoord. |
| 1865 Juli |
Generaal Patrick Conner organiseert 3 colonnes soldaten om een invasie te beginnen in het Basin van de rivier de Powder, in de Black Hills. Ze hadden maar een opdracht:”Dood iedere mannelijke Indiaan ouder dan 12”. Conner bouwt een fort aan de rivier de Powder. |
| 1865 24 tot 26 juli |
Battle of Platte Bridge. De Cheyenne en Lakota belegeren de meest Noordelijk gelegen post van het Amerikaanse leger en doodden hierbij alle soldaten van een peloton Cavalerie, die er op uit gestuurd waren om de Wagen treinen te begeleiden door het Basin van de rivier de Powder |
| 1865 | 1865 Battle Of Tongue River. De colonne van Conner verwoest een Arapaho dorp, inclusief alle winter voorraden, tenten en kleding. Ze vermoorden ongeveer 50 dorpsbewoners. |
| 1865 september |
Roman Nose’s Fight. De Cheyenne Chief Roman Nose leidt, uit wraak voor de Sand Creek Massacre, een paar honderd Cheyenne krijgers in een belegering van de Colonnes van Cole en Walker. Twee groepen uitgeputte en van de honger stervende soldaten die proberen terug te keren naar Fort Laramie. Omdat ze alleen gewapend waren met bogen, speren en een paar oude geweren lukte het de Cheyenne niet om de soldaten te overlopen, maar ze vielen hen een aantal dagen lastig, totdat een Colonne onder leiding van Conner hen ontzetten. |
| 1865 14 oktober |
De Chiefs van de Zuidelijke Cheyenne tekenen een verdrag waarin zij overeenkomen al het gebied dat zij claimden, voornamelijk in Colorado, af te staan aan de VS. |
| 1865 Oktober |
Conner keert terug naar Fort Laramie en laat twee compagnies achter in een fort dat hij heeft laten bouwen bij de vork van de Crazy Woman Creek en de Powder rivier. Red Cloud en zijn krijgers sloten de wereld voor deze soldaten af en de mannen zaten de hele winter zonder voorraden. Vele stierven als gevolg van scheurbuik, ondervoeding en longontsteking voor het einde van de winter. Zij werden pas op 28 juli ontzet door een compagnie onder leiding van Kolonel Carrington |
| 1865 herfst |
Er worden negen verdragen getekend door de SIOUX. Onder andere door de Brulé, Hunkpapa, Oglala en Minneconjou. Dit werd door de blanken gezien als het einde van de Plains Wars, terwijl niet één van de Oorlogchiefs de verdragen hadden getekend. |
1866 eind lente |
De Oorlogchiefs Red Cloud, Spotted Tail, Standing Elk en Dull Knife en anderen komen naar fort Laramie om over een verdrag te onderhandelen betreffende de doorgang tot het Basin van de rivier de Powder. Terwijl zij aan het onderhandelen waren arriveerden in het fort , kolonel harington en een paar honderd Infanteristen. Het was nu duidelijk voor de Chiefs dat de onderhandelingen alleen maar voor de vorm waren en de forten langs de Bozeman Trail toch wel gebouwd zouden worden. Dit was het begin van Red Cloud’s oorlog |
| 1866 13 juli |
Kolonel Carrington begint met de bouw van fort Phil Kearny tussen de vorken van de Little Piney en Big Piney kreken, midden in de beste jachtgronden van de Plains Indianen. De Cheyenne gaan op pad en bekijken het kamp. Ze vinden het te groot om aan te vallen, maar gedurende de daarop volgende zomer vallen zij de soldaten samen met de Crow, Lakota en Arapaho, vaak lastig. |
| 1866 21 December |
December Fetterman Massacre. Begin December, voeren een aantal jonge Lakota krijgers, inclusief Crazy Horse, een afleidingsmanoeuvre uit om de soldaten van het fort naar buiten te lokken. Dit lukte en ze doodden verschillende officieren en verwonde een aantal soldaten. De weken daarna werd er een hinderlaag gepland en de locatie voor de val werd gekozen. Twee duizend krijgers trokken naar het zuiden en zetten hun kamp op, 2 mijlen noordelijk van de gekozen locatie. Vervolgens werden er tien jonge krijgers uit de verschillende stammen gekozen, voor het gevaarlijkste werk, het uit de tent lokken van de soldaten. Toen zij er in geslaagd waren de soldaten in het gebied van de hinderlaag te lokken, gaven de lokvogels een signaal aan de rest en werden de 80 soldaten gedood. De Indianen leden echter ook grote verliezen omdat ze slecht bewapend waren en het moesten opnemen tegen de nieuwe repeteer geweren van de soldaten. De Indianen noemden het gevecht :”The Battle of the Hundred Slain”, bij de blanken werd het de Fetterman Massacre genoemd, omdat de soldaten onder het bevel van kapitein Fetterman stonden die had beweert dat hij de gehele Sioux natie kon verslaan met enkel een compagnie cavaleristen. Kolonel harington was geschokt toen hij de verminkte lichamen van de soldaten vond. Had hij de lichamen van de slachtoffers bij Sand Creek gezien dan was hij waarschijnlijk minder geschokt geweest. |
| 1867 Zomer |
Bij de heilige berg van de Cheyenne, Bear Butte, word een bijeenkomst gehouden door 6.000 stamleden, waaronder Crazy Horse, Red Cloud en Sitting Bull, waar zij beloven, de verdere toestroom van blanken een halt te zullen toe roepen. |
| 1868 | Als gevolg van het verdrag van fort Laramie, word het grote Sioux reservaat gecreëerd, het reservaat besloeg het grootste gedeelte van het huidige Zuid Dakota ten westen van de Missouri inclusief de Black Hills (Paha Sapa) een gebied dat door de Sioux al jaren als heilig wordt beschouwd. Als er goud wordt gevonden in de Black Hills komt er al snel een stroom goudzoekers op gang. Al meer dan 50 jaar deed het gerucht de ronde dat er zich in de Black Hills onmetelijke rijkdommen bevonden. In 1874 ging Custer samen met twee prospectors en een journalist op pad om het gebied te verkennen. Volgens het verdrag van Fort Laramie van 1868, was het gebied van de Black Hills officieel eigendom van de Sioux, maar er kwamen steeds meer kolonisten in het gebied en er kwam druk op de regering om het gebied open te stellen voor houthakkers en goudzoekers. |
| 1870 23 Januari |
De Massacre on the Marias. 173 Blackfeet mannen, vrouwen en kinderen worden vermoord door VS soldaten op de rivier de Maria in Montana. Dit was het gevolg van een wraakactie na de dood van Malcolm Clark en het verwonden van zijn zoon door een klein groepje Blackfeet krijgers. |
| 1873 | Custer en de zevende cavalerie komen naar de Noordelijke plains |
| 1873 | Er ontstaat een oorlog met als inzet de Bizon. De Canadese en VS regering willen ervoor zorgen dat de Sioux in hun reservaat blijven en heimelijk sturen ze jagers op pad om de Bizon s af te schieten. Ze beseffen maar al te goed dat de Sioux afhankelijk van de Bizon zijn. De voorraad Bizons leek eindeloos te zijn. Begin 19de eeuw trokken er miljoenen en miljoenen bizons over de Vlakten. De kuddes waren soms zo groot dat ooggetuigen spraken van massieve groepen Bizons zover als ze konden zien,. Het was de regeringen van canada en de VS dan ook duidelijk dat zolang er bizons waren, ook de plains indians zouden blijven rond trekken. De aanvallen op de verschillende indianen dorpen waren al jaren bezig maar de VS konden de krijgers niet onder controle houden. Er was dus maar een oplossing. In het geheim organiseerde de overheid een geheim leger van jagers die met succes grote aantallen bizons afschoten Snel nam het aantal bizons af. Tegen het jaar 1883 waren de kuddes verdwenen van canada tot in het zuiden van de vs |
| 1874 | Een expeditie onder leiding van Custer vindt goud in de Black Hills Op 30 juli 1874, ontdekten de prospectors van Custer grote hoeveelheden goud in de bovenste gedeelten van het Black Hills gebergte. De Journalist rapporteerde dit onmiddellijk aan zijn krant. Een commissie probeerde meteen om het gebergte van de Sioux over te nemen. De Chiefs weigerde natuurlijk omdat het gebied voor hen heilig en niet koop was. Maar niets kon de Goudzoekers tegen houden. Tegen December trokken er zo’n 15000 goudzoekers door de bergen. Het jaar erna ging er een nieuwe militaire -wetenschappelijke expeditie naar de bergen en zij bevestigde de aanwezigheid van goud in commerciële hoeveelheden. Binnen enkele dagen verrees het dorp Deadwood Gulch vlakbij de eerste vindplaats. Toen eenmaal de goudbronnen aan de oppervlakte uitgeput raakten, namen de bedrijven het gouddelven over. De San Fransisco homestake Mining compagnie kocht de meest rijke goudgebieden in de omgeving aan in 1877. De goudmijn van de compagnie is nog steeds niet uitgeput en is de diepste mijn van de VS (2500 meter diep.)Wel lijkt het er inmiddels op dat de mijn bijna leeg is en is het aantal werklui van 1000 teruggebracht naar 250. De belangrijkste inkomstenbron van Deadwood nu is ghet grote aantal casino’s dat de stad rijk is. |
| 1875 | De overheid probeert de Black Hills van de Indianen te kopen, dit mislukt. |
| 1875 | Sitting Bull word tot Chief gekozen. |
| 1876 | De VS stellen een ultimatum: Wie zich niet in het Grote Sioux reservaat bevind op 31 Januari, wordt beschouwd als vijandelijk. De winter is streng en de meeste Sioux horen niet eens van het ultimatum, tot de datum voorbij is. |
| 1876 | Een colonne onder leiding van generaal Crook valt een kamp van de Sioux en Cheyenne aan, aan de rivier de Powder. De mensen werden uit hun lodges verdreven en vele van hen stierven. De hutten, de wintervoorraden werden verbrand en de paarden werden meegenomen. Die nacht, stalen de krijgers hun paarden terug. De overlevende zochten vervolgens onderdak in het kamp van Crazy Horse een aantal mijlen verderop. |
| 1876 | Sitting Bull en zijn krijgers bereiden zich voor op een oorlog om de Black Hills tegen het VS leger. Steeds meer kolonisten stromen het gebied van de Sioux binnen. Nu de Bizons verdwenen waren hadden de indianen geen andere keuze dan terug te keren naar hun reservaten, anders zouden ze van de honger om komen |
| 1876 14 Juni |
De ceremonie van de Zonnedans vindt plaats, Sitting Bull krijgt een visioen en voorziet een oorlog en een grote overwinning voor zijn volk. |
| 1876 17 Juni |
Onder leiding van Crazy Horse vind de Battle of de Rosebud Creek plaats. Crazy Horse(Cheyenne en Lakota) en zijn mannen verjagen de soldaten die onder leiding van generaal Crook staan.Bij de Cheyenne staat de Slag bij de Rosebud Creek bekend als” de slag waar het meisje haar broer redde”. Tijdens de strijd viel de Chief Comes-in- Site van zijn paard en maakte een ruiter zich vrij uit de positie van de Cheyennes en reed hem tegemoet om hem te helpen. Toen de Chief eenmaal weer op zijn paard zat, bracht de ruiter hem in veiligheid. De ruiter was niemand anders dan de zus van de Chief, Buffalo-Calf-Woman, die mee was gegaan om met de paarden te helpen. |
| 1876 25 Juni |
De slag bij Little Bighorn vind plaats. Generaal Custer besluit een van de grootste indiaanse kampen ooit aan te vallen. Sitting Bull, crazy Horse en Chief Gall, voeren hun mannen aan en ze verslaan de soldaten op een wijze die nog niet was voorgekomen in de geschiedenis van de Vs. In mei van 1876 ontmoeten de Sioux en hun bondgenoten de Cheyennes en Arapaho’s elkaar bij de Rosebud Creek. Verkenners hebben gerapporteerd dat een grote groepen Amerikaanse soldaten in de omgeving patrouilleren en ze lijken op een gevecht uit te zijn. De indianen weten niet wat ze moeten doen en besluiten zich te wenden tot een wijs man binnen de stam. Deze man is Sitting Bull. Ook Sitting Bull weet niet wat te doen, maar hij besluit opzoek te gaan naar het advies van de grote geest. Om dit advies te vinden gaat hij op een Visionquest*. Hij vast en bid vele dagen voordat hij een visioen krijgt. Het visioen laat hem zien dat een groep soldaten met blauwe jassen vanuit het oosten optrekt. Voor hem is dit het teken dat de Amerikaanse soldaten de Sioux en hun bondgenoten te grazen komen nemen. Sitting Bull keert terug naar het kamp en vraagt een Zonnedans te houden. Deze vindt plaats op 8 juni. De jonge krijgers in het kamp dansen ceremonieel rond de Zonnedans paal, terwijl Sitting Bull in het midden zit te bidden. Jumping Bull, zijn geadopteerde broer, gebruikt tijdens de dans een haak en een mes om stukken huid uit zijn huid te scheuren, een ceremoniële offer aan de grote geest.. alles bij elkaar snijd hij 100 stukken huid uit zijn arm, en terwijl het bloed op de grond vloeit denkt Sitting Bull dat de grote geest tevreden is. Hierna begint Sitting Bull te dansen en hij danst uren door totdat hij in trance neervalt. Nadat hij bijgekomen is verteld Sitting Bull wat hij gezien heeft; soldaten met blauwe jassen en zo veel als springkanen in het prairiegras, vallen onderste boven het kamp in. Hun hoofden vallen eraf. Een klein aantal Sioux zijn ook ondersteboven. Een stem waarschuwt:” deze soldaten luisteren niet, ze hebben geen oren, zij moeten sterven, maar je mag hun niets afnemen”. Sitting Bull legt uit dat de voorspelling betekend dat er een grote overwinning van de Sioux in het vooruitschiet ligt . Er zullen enkele krijgers sterven, maar daar staat tegenover dat alle soldaten zullen sterven. Hij waarschuwt zijn krijgers wel niets van de soldaten af te nemen. Ondertussen krijgt de raad het bericht dat er een grote groep soldaten onderweg is en Sitting Bull wil het kamp verplaatsen. De raad neemt snel het advies van SB over om het kamp naar de veiligere plek bij Little Bighorn te verplaatsen. Ook adviseert SB Crazy Horse op pad te sturen met 700 krijgers om de 1200 soldaten en 500 Crow en Shoshone krijgers onder leiding van Crook tegemoet te treden De Volgende morgen zijn Crook en zijn mannen nog aan het ontbijten als de Sioux aanvallen. De Crow verkenners zien de krijgers aankomen en slaan alarm en slaan de eerste aanval af. Maar de Sioux blijven door vechten. . De strijd zou de gehele morgen duren, voordat beide partijen zich terug trokken. Crazy Horse naar het kamp en Crook helemaal terug naar zijn thuisbasis in Wyoming. Naderhand, waarschuwt sitting Bull dat de voorspelling nog niet compleet is omdat er nog geen Blauwe soldaten het kamp binnen zijn gerold, hij voorspeld nog een veldslag. Zijn voorspelling komt 8 dagen later uit wanneer Custer met zijn 7th cavalerie en een groot aantal Crow verkenners op pad gaat om wraak te nemen. Custer heeft geen idee tegenover hoeveel krijgers hij zal komen te staan en besluit zijn leger in drieen te splitsen. Een groep komt onder leiding van majoor Reno te staan, een andere groep onder het bevel van Kapitein Benteen en Custer zelf voert de derde groep aan. Ondertussen genieten de Sioux en Cheyennes in het grootste kamp dat ooit heeft bestaan van een mooie zomermiddag. Om ongeveer 15.00 uur horen ze geweervuur. De groep van Reno valt het kamp aan en ze schieten op alles wat beweegt. Onder leiding van Chief Gall doen de Indianen een tegenaanval en al snel zijn ze aan de winnende hand. Ze hadden gemakkelijk alle soldaten van Reno kunnen afmaken, maar Sitting Bull had de Indianen opgedragen hun levens te sparen. Bij Custer was het inmiddels duidelijk geworden dat hij tegenover een grote macht zou komen te staan en hij besloot zijn plan te veranderen. Samen met zijn mannen trok Custer naar een heuveltop, zodat ze daar met wat extra munitie konden wachten op de andere eenheden. Toen ze de top van de heuvel eenmaal hadden bereikt realiseerde Custer zich echter dat ze omsingeld waren door Crazy Horse en zijn mannen en Gall en zijn mannen. Ondertussen hadden ook alle andere krijgers zich bij de strijd aangesloten. Crazy Horse was ervan overtuigd dat geen enkele kogel hem kon doden en om de linie van de Cavalerie te doorbreken reed hij blind door het midden van deze Cavalerie waardoor het laatste verzet gebroken werd. Terwijl hij dit deed vuurde alle soldaten op hem en hij werd inderdaad door geen enkele kogel getroffen. Het vuur van de soldaten werd beantwoord met een tegenaanval die gepaard ging met een regen van pijlen en kogels. De ene na de andere soldaat viel en binnen de kortste keren lagen Custer en zijn mannen levenloos op de heuvel. Tegen het Nadrukkelijke bevel van Sitting Bull in begonnen de krijgers meteen met het wegnemen van de bezittingen van de Soldaten. Het nieuws van de slag bij Little Bighorn verspreid zich snel over het land, de bevolking is geschokt dat generaal Custer, hun held, bij de strijd is omgekomen. Generaal Sheridan krijgt de opdracht de indianen te zoeken en ze te straffen, maar Sitting Bull slaagt erin zijn mensen veilig naar Canada te leidden. De Slag bij Little Bighorn is waarschijnlijk een van de grootste fiasco’s in de geschiedenis van het Amerikaanse leger. Terwijl het voor de Sioux Natie hun grootste overwinning was, echter staat de strijd eigenlijk symbool voor het begin van het einde van de vrijheid van de Sioux natie |
| 1877 mei |
Sitting Bull vlucht naar canada. De Amerikanen zijn op wraak uit na hun verlies bij Little Bighorn. Samen met Sitting Bull vluchten er meer Sioux naar Canada. Andere bands geven zich over en worden gedwongen in reservaten te leven |
| 1877 6 Mei |
Crazy Horse geeft zich over bij Fort Robinson. |
| 1877 7 Mei |
Een kleine band Miniconjou wordt door generaal Miles verslagen waarmee de Great Sioux wars eindigen. |
| 1881 | Geconfronteerd met hongersnood geven Sitting Bull en zijn mensen zich over bij fort Buford in Montana.Sitting Bull word als krijgsgevangenen 2 jaar vastgezet in fort Randall in Zuid Dakota. |
| 1883 | Sitting Bull vrijgelaten en naar Standing Rock reservaat gestuurd in Zuid Dakota. |
| 1885 | Sitting Bull toert met Buffalo bill en zijn wild west show |
| 1887-1933 | De algemene Allotment act word aangenomen. Het Congres verdeelt 160 hectare land over de hoofden van alle huishoudens. Het land wat overblijft word te koop aangeboden en is beschikbaar voor de niet Natives. Het gevolg 50% afname van het reservaat. Het land word opgedeeld in 6 kleinere reservaten |
| 1890 | De Ghost Dance ceremonie trekt door de reservaten op de plains, de Natives geloven dat de uitvoer van de dans, de bizon weer terugzal brengen samen met hun oude manier van leven. Het leger van de VS is bang dat het zal leiden tot een nieuwe oorlog met aan het hoofd Sitting Bull. In 1889 raken, Chief Si Tanka, en zijn band van Minneconjou Sioux geïnteresseerd in de Ghost Dance religie. Zij hopen dat het uitvoeren van de Ghost Dance ervoor zal zorgen dat de Bizon terug keert op de vlakten en dat dode geliefden zullen herrijzen. In Midden december voegen zich 80 Lakota Sioux bij Si Tanka, zij waren volgelingen van de pas gedode Sitting Bull. Si Tanka( Spotted elk) besluit zijn volgelingen naar de Rosebud Creek te leidden op. 29 December omsingeld de gereorganiseerde 7de cavelerie het kamp bij de Rosebud en nemen alle wapens in beslag. Opeens valt er een schot en de soldaten open het vuur. Als de rook is opgetrokken liggen op de grond verspreid, de lijken van meer dan 200 kinderen, vrouwen en oudere mensen. In de verwarring zijn ook 25 soldaten gestorven(waarschijnlijk door eigen vuur). Op 2 januari worden de bevroren lijken van de indianen gefotografeerd en gedumpt in een massagraf. Achttien van de soldaten die deelnamen aan de slachting ontvingen een medal of Honor voor hun bijdrage bij Rosebud Creek. |
| 1890 15 December |
Majoor generaal Nelson geeft het bevel Sitting Bull te arresteren in het Standing Rock reservaat. Bij een worsteling die ontstaat word Sitting Bull gedood door de Indiaanse politie in dienst van de VS |
| 1890 29 December |
Battle of Wounded Knee. De 7 de cavalerie van het Amerikaanse leger slachten 250 leden van de band van Big Foot af in Zuid Dakota |
1934 |
De indian reorganisation Act maakt een einde aan de mislukte allotment politiek. Het onverkochte land word aan de Indianen teruggegeven. De Natives communities richtten nieuwe stambesturen op en bouwen scholen op hun reservaten |