De Wigwam, was een ronde hut, gebruikt door veel verschillende Indiaanse stammen in het oosten en zuidoosten. Het wordt beschouwd als een van de meest eenvoudige, doch beste hutten die er bestaat. De hut was net zo veilig en warm als de hutten van de vroege kolonisten. De buitenkant van de hut was bedenkt en kon het ergste weer in de regio weerstaan. De man van de familie, was verantwoordelijk voor het framewerk van de hut. Jonge groene taken van zo’n 5 tot 7 meter lang werden van de bomen gehakt. Deze werden vervolgens soepel gemaakt door ze te buigen. Vervolgens werd er op de grond een cirkel gemaakt van 3 tot 5 meter. Daarna werden de takken over de cirkel gebogen, de lange werden voor het midden gebruikt de kortere aan de zijkanten. De takken vormden zo bogen in alle richtingen van de cirkel. Een tweede serie takken werd vervolgens om de hut gebonden om deze stevigheid te geven. Het geheel werd bedenkt met de bast van bomen.